My Zeitgeist, 2011

1. The Return of the King: King Kenny Daglish returns to Anfield dugout replacing Roy Hodgson as Liverpool Manager.
2. No takers for Dada: Saurav Ganguly snubbed by teams at the IPL auctions 2011.
3. MNP: Mobile Number Portability.
4. Fernando Torres is no longer Liverpool No.9. *SAD
5. Suarez Arrives: Luis Suarez scores in his Anfield debut in 16 minutes. Fernando Torres did the same back in 2007.

6. Kochi IPL team: LOL!
7. The Arab Spring.
8. iPad 2.
9. WC 2011: Pakistan, Cricket diplomacy, Dhoni, Sreesanth, Kevin O’Brien, Mumbai, Sachin.
10. Poonam Pandey.

11. Kerala elections: Kavya Madhavan casts her vote.
12. Sathyanarayana Raju is dead. *Not that i cared.
13. The Royal Wedding.
14. Hazare Part One.
15. Oommen Chandi is the new Kerala Chief Minister.

16. Osama Bin Laden.
17. Salim Kumar: Best actor, 2010.
18. Ramdev and The Ramleela.
19. MF Hussein, RIP.
20. Hazare Part two.


21. Sonia Maino: UPA Chairperson leaves for America for medical treatment leaving the Yuvraj in charge.
22. Delhi blasts: 12 dead.
23. The richest God is in Thiruvananthapuram?.
24. The English white wash: Comeback Ian, come back..
25. #newtwitter

26. London burns.

27. Arsene Wenger : Piss-off and 8-2 jokes
28. Hero-Honda is now Hero and Honda.
29. RIP Steve jobs.
30. Akash

31. iPhone 4s, Siri.
32. The Indian Grand Prix.
33. Sebastian Vettel.
34. The Djoker.
35. Occupy.

36. Hilary Clinton on Qaddafi:‘We came, we saw, he died.’
37. The US and the Pakistan.
38. RIP Smoking Joe
39. Sachin 99*.
40. RIP Peter Roebuck.

41. Baby B: Baby girl for Abhishek and Aishwaria
42. Mullaperiyar
43. RIP Gary Speed.
44. RIP Dev Anand.
45. Kapil Sibal.

46. Virender Sehwag:219
47. Air France 447
48. New #newtwitter and Facebook timeline.
49. Iraq: End of war(?).
50. Greece, Euro, Downgrade, Re-profiling, Rupee…

പവര്‍ കട്ട്‌

രാത്രി 2-2.30 ആയിക്കാണും, കൊലകൊല ഉറക്കത്തില്‍ നിന്നും ഞെട്ടി എഴുനേറ്റു. ഒന്നും മനസിലാവാത്ത രീതിയിലും വേഗത്തിലും സംസാരിക്കുന്നത് കൊണ്ട് കൂടുകാര്‍ അവനിട്ട പേരായിരുന്നു കൊലകോല. കറന്റ്‌ പോയിരിക്കുന്നു . പവര്‍കട്ട്‌ ഇപ്പം രാത്രി പാതിരയ്ക്കണോ എന്നയാള്‍ ഓര്‍ത്തു. ചൂട് സഹിക്കാന്‍ പറ്റുന്നില്ല . ചുറ്റും കൊതുകുകള്‍ വട്ടമിട്ടു പറക്കുന്നു. ചൂടിനല്‍പ്പം ആശ്വാസം ലഭിക്കും മാത്രമല്ല കൊതുകെല്ലാം പുറത്തു പോകും എന്ന് കരുതി അയാള്‍ ജനല്‍ തുറന്നു. നല്ല കാറ്റ് അകയ്തെക്ക് വന്നു. കൊതുകെല്ലാം പുറത്തിറങ്ങി പോയി പക്ഷെ അവരുടെ കൂട്ടുകാരെയും കുടുംബക്കാരെയും കൂട്ടി വന്ന പോലെ കൊതുക് ശല്ല്യം കൂടി.

ഉറക്കത്തില്‍ പിച്ചും പേയും പറയുന്ന പോലെ അയാള്‍ നഗരസഭയെയും വൈദ്യുതി വകുപ്പിനെയും തെറി വിളിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു . അപ്പുറത്തെ റൂമില്‍ കിടക്കുന്ന സഹമുറിയന്മാര്‍ കറന്റ്‌ പോയ കാര്യം അറിഞ്ഞ മട്ടില്ല. ഇനി അവന്മാരെ വിളിച്ചു ഉണര്തിയാലോ ? അല്ലേല്‍ വേണ്ട , വെറുതെ എന്തിനാ ഇടി മേടിക്കുനെ. കിടന്നു കിടന്നു ഭ്രാന്ത് പിടിച്ചപ്പോള്‍ കൊലകോല എഴുനേറ്റു. നേരെ ഇടനാഴിയിലേക്ക്‌ നടന്നു . മൊബൈല്‍ ഫോണിന്റെ വെളിച്ചത്തില്‍ അയാള്‍ റിമോട്ട് തപ്പിയെടുത്തു ടി.വി ക്ക് നേരെ പവര്‍ ബട്ടണ്‍ അമര്‍ത്തി .

“മ**&&^, അവന്റെ അമ്മായി അമ്മേടെ #&#*#”. കറന്റ്‌ ഇല്ലാത്ത നേരത്ത് ടി.വി ഓണക്കിയ തന്നെതനെയും പിന്നെ ഒരിക്കല്‍ കൂടി നഗരസഭയെയും വൈദ്യുതി വകുപ്പിനെയും ഉറക്കെ തെറി വിളിച്ചുകൊണ്ടേ അയാള്‍ ബാത്ത് റൂമിലേക്ക്‌ നടന്നു. ബാത്ത് റൂമിലേക്ക്‌ കയറുമ്പോള്‍ ലൈറ്റ്ന്റെ സ്വിച്ച് ഓണക്കാനും ഇറങ്ങുമ്പോള്‍ ലൈറ്റ് ഒഫ്ഫക്കാനും അയാള്‍ മറന്നില്ല .

അപ്പോളും അവിടെ കറന്റ്‌ ഇല്ലായിരുന്നു.

The Stuff

Man has nothing.

Man has a home.

Man fills his home with stuff.

Man fills his home with more stuff.

Man throws some stuffs out so he can fill it with other stuff.

Man has no space in his home.

Man moves to a bigger home.

Man fills the bigger home with more stuff.

.

.

.

102

“I don’t have enough money to pay for an ambulance.” She said. It was somewhere around one ‘o’ clock on a cold December night. Her eight year old son lies motionless in the nearby bed.

According to the hospital rules, a dead body cannot be kept in the ward for more than two hours after which it had to be moved to the morgue, situated in the city hospital, half kilometers from here. An ambulance will come and pick it up, but the ambulance fee had to be paid by the victims family. Mom was alone with here son, trying to comfort him, till he breathed his last. She looked helpless. The ambulance was needed not just to take the body to the morgue, but also for the long journey back home. She had either the choice of moving the body to the morgue and then come back with the money and men to take the body back home or to take the body right away to her home.

“I don’t have enough money to pay for an ambulance.” She said,again. The government ambulances are there but they are reserved only for emergencies. They cannot be used for taking the dead. The hospital staff can arrange money to take her son to the morgue but form there she would be by her own. The hospital staff, consisting of 2 nurses and an attendant, in that two bed hospital looked dispassionate than helpless. They were not in a position to allow her to stay. They were not in a position to help her financially, or rather they chose not to.

“Please let me keep him here till the early morning. I’ll take him myself”. The mom begged. Her tone had an unusual calmness. The staff had no options available. They decided to keep the body till morning.

At five in the morning mom woke up, washed her face, packed her stuff, combed and dressed up her son. She went at the hospital staff, half asleep, and told them she’s leaving. She went back to her room, put her son into her left shoulder and put a blanket on top of him. She took her bag in her right hand. She walked slowly through the dark misty morning to the bus station. She needed to catch the early bus. She cant keep her son waiting.

Numbers:

102 – The emergency number.

36 – Billion US$. The defense budget of India.

26 – % of people below poverty line in India.

Disclaimer: All characters appearing in this work are fictitious. Any resemblance to real persons, living or dead, is purely coincidental.

Regret

There are no regrets. Everything i did then was everything that appeared sensible for me at that point time. I am very much an insensible person. But if u need an apology then i am ready to give you one. It appears sensible now.

Too Short

This is the story of a murder that never happened.

The End.

Subtitles and wat ever..

Its better to read a script than watching a movie with sub-titles.

Change

Only change is what which never changes.
—Marx

no title

we can do two things with our lives

1.wait for something to happen

2.make something happen.

i consider myself among the 2nd group,but in the end always end up in group one.it not  good is’nt it? yeah i know…

The First Blog!

“There is nothing to write when you got nothing to say”